سکوت sokot

شعرهایم تمام شد

نوشته هایم

خواندن هایم

دیدن هایم

دور هایم را هم زده ام

خسته

خیلی خسته

بی رمق آمده ام بگویم

اگر دوسم داشتی

الان اینگونه نمیشد...

شکوفه زمستانی

که باید اخرش بنویسم من

ولی

میشود شکوفه زمستانی دیگری

سکوت sokot...

طالعم را باز

دیدم

همین بود

همین بود

همین غم

همین درد

همین دمنوش بی رحم

که تلخ است

قهوه اش هم سان زجرست

...نمیدانم چرا دمنوشم انقدر تلخ است

سکوت sokot...

نی مگو با همگان از دل بیزار نگوانکه می داد ز آن یار بیدار نبودانکه ساقیسخودش اول کار ،می خوارنبودیاری که ز یار خودش زخم دیدهخنجرش از همان اول کار زهر بار نبودبعد از رفتن توخنجرت دگر خنجری زهردار نبود عاشقی یعنی که درعشقش هوایت بس...بس بد باشد عاشقی جلوه جامی که از ان مانده سحرعاشقی یک دم یک لحظه دلیدر صبوحی با تو یار و می ایمن از این حصر دل ازار تو را میخواهمدلم من سازباز بارانی میخواهد اخر این حصرنوایی بشوداینه ایاینه دل صدایی بشودجان من میدل هوایی بشودجان من اینه باز کن از ساقر تنهایی تنها تنها باز شونشود جام می توسحریانک سکوت sokot...ادامه مطلب

اینجا گدا با گدا فرقی نمیکند

اینجا شاهی جز رضا کسی نمیکند

طعم نگاه تو شیرینی لب است

اینجا کسی عشوه های بی قواره

بی قراری نمیکند

دل پر میزند اینجا

نه دل پر میشوداینجا

در هوای دوست

اینجا قراری بی قراری من است

...دلم هوات کرده...

مهدی هادیان

سکوت sokot...